zondag 11 oktober 2026

Cango grotten - Oudtshoorn - Mosselbay


‘No words can capture the beauty of Africa’


Tania heeft niet zo goed geslapen vanwege een of ander luchtverversingsapparaat dat verschrikkelijk lawaai maakte in onze kamer vannacht. Ik heb zoals gewoonlijk niets gehoord. In navolging van het diner gisteren, is ook het ontbijt overvloedig, gevarieerd en smakelijk. Na een lekker ontbijt vertrekken we naar de Karoo, ‘de plaats van weinig water’. De ene haarspeltbocht na de andere, dus ben ik blij wanneer we arriveren bij de Cango Grotten. Deze stonden ook vorig jaar op de planning maar door onze last minute wandeling met de giraffen, hebben we dat toen moeten skippen. De twintig miljoen jaar oude Cango grotten bestaan uit kalksteen en worden gerekend tot mooiste grotten ter wereld. De San, of Bosjesmannen, hebben de grotten 10.000 jaar geleden als schuilplaats en onderdak gebruikt. Ze vertrokken zo'n vijfhonderd jaar geleden en in 1780 werd de grot herontdekt door een plaatselijke boer die op zoek was naar verloren gelopen vee. De grotten zijn gigantisch maar slechts een deel is toegankelijk voor het publiek. Het complex bestaat uit drie gedeelten met een gezamenlijke lengte van meer dan vier kilometer. De eerste en grootste kamer is ongeveer negentig meter lang, vijftig meter breed en tot achttien meter hoog. We bewonderen de stalagmieten en stalactieten. De meest bijzondere druipsteenformaties zijn Cleopatra’s Needle van 9 m. hoog, die naar schatting 150.000 jaar oud is, de Frozen Waterfall en de sierlijke Ballerina. 











































Onze gids vertelt in de laatste kamer dat er ook een uitdagende route is waar de gangen na verloop van tijd smaller en lager worden, maar ik vind deze wandeling al avontuurlijk genoeg! Ik moet er niet aan denken dat het licht zou uitvallen. Blijkbaar kwam er enkele jaren geleden een dame vast te zitten in de Tunnel of love. Zij zag het niet zitten om zich door de smalle gang te wringen en aangezien iedereen uiteindelijk weer terug zou komen, besloot zij achter te blijven. Eenzaam zat ze in de benauwde vochtigheid te wachten op de terugkeer van de groep maar na een tijdje werd ze het beu en besloot ze om het toch te proberen. Toen zat ze vast! Probleem was wel dat nu ook de anderen vast zaten want de ingang was tevens ook de uitgang. De reddingsactie heeft maar liefst 11 uur geduurd. Benieuwd of ze daarvoor de rekening gepresenteerd kreeg? 



































De bergketen Swartberge vormt een natuurlijke scheiding tussen de weelderige valleien van de Klein Karoo en de droge vlaktes van de Groot Karoo. Lange tijd reisde men met een boog om de ruige bergen heen. Totdat de briljante Zuid-Afrikaanse ingenieur Thomas Baine een eeuw geleden besloot om dwars door de keten een pas te maken: de Swartberg Pass. De golvende pieken van de Swartberge versieren de horizon. Aan de zijkant van de weg staan honderden protea’s in bloei. In deze regio bevindt zich het stadje Oudtshoorn, de plek om struisvogels te spotten. Deze grootste, zwaarste en snelste loopvogel ter wereld vind je enkel en alleen op Afrikaanse grond. Er zijn maar liefst 290.000 struisvogels en meer dan 1100 struisvogelfarms in Zuid-Afrika. De struisvogelfarms van Oudtshoorn zijn uniek in de wereld: nergens worden de dieren met zoveel succes gefokt. Op een van deze vele 'farms', The Cango Ostrisch Farm, worden we ontvangen en krijgen we een rondleiding.


























We komen van alles te weten over deze enorme vogels. Zo zijn struisvogels bijvoorbeeld bijzonder trouw in de liefde, kan een struisvogel rond de 70 jaar oud worden en hebben ze weinig hersenen. In de beginjaren waren veren even veel waard als goud en werden ze vooral verwerkt in de haute couture hoeden van de dames. Struisvogelbaronnen zijn er rijk mee geworden, maar met de komst van de auto waren de dames niet meer geneigd om veren te kopen en kwam er een daling in de handel. Nu is het vooral het leer dat gebruikt wordt en het is het tweede sterkste leer ter wereld, enkel dat van de kangoeroe doet beter. Na de uitleg, mogen we ook een ei vasthouden en er even op staan. Met 1 struisvogelei kan je 37 mensen van een omelet voorzien! De schalen van deze eieren worden daarna fijngestampt en dienen als decoratie voor potten en vazen door het als mozaïek in te leggen. In deze farm, die eigenlijk enkel voor toeristische doeleinden bedoeld is, worden de struisvogels niet gekweekt. Om die reden hebben ze ook emoes, zodat we het verschil duidelijk kunnen zien.  Wanneer je die emoes langst achter bekijkt, lijkt het wel of ze een strooien rokje aanhebben.

























Vrouwtjes kunnen 5 tot 15 eieren leggen. Hun lichaam moet deze eieren kunnen toeleggen om uit te broeden. Om aan 2 miljoen eieren te geraken per jaar, nemen ze de eieren weg en dan leggen de vrouwtjes opnieuw eieren.  Dat tot een maximum van 80 eieren per vrouwtje.  De eieren worden in broedmachines warm gehouden en uitgebroed. Ik blijf struisvogels echt grappige beesten vinden. Tania mag ze eten geven maar moet haar oorbellen goed onder haar haren verbergen want al wat blinkt, daar pikken de beesten naar. Gelukkig houden ze het bij hun eigen voedsel, al is Tania er niet echt gerust in. We eindigen de rondleiding met een lunch van struisvogel. Iedereen vind het lekker. 


























Wanneer we even later langs de weg een groep struisvogels zien, stappen we even uit. Tientallen kopjes draaien in onze richting. Ze zijn niet bang en paraderen elegant voor onze lens. Sommigen zitten op hun eieren en draaien enkel hun lange nek even naar ons toe. Struisvogels zijn erg gevaarlijke dieren omdat een struisvogel het enige dier is wat naar voren kan trappen. De struisvogels worden vaak geplaagd door zwarte kinderen als een soort sport, maar de risico's zijn erg groot, zo'n struisvogel geeft je een trap met zijn poot en haalt je hele borst in één keer open, als je dan valt, word je ook nog door hem vertrapt. Struisvogels veroorzaken daardoor veel verminkingen. We houden dus genoeg afstand.



















Bij het terugrijden naar Mossel Bay, worden we tegengehouden door de politie. Behalve Tania en mezelf heeft niemand een gordel aan, dus Hugo krijgt een boete van 1000 ZAR (50€). De eerlijkheid gebied me te zeggen dat het de allereerste keer is deze vakantie dat ik mijn gordel heb vastgeklikt omdat ik op de eerste rij zit en ik een dutje wou doen. De groep besluit een duit in het zakje te doen zodat Hugo geen extra kosten heeft vanwege ons. Eerlijk is eerlijk! Wat zeggen ze soms …. een geluk bij een ongeluk!  We hebben wat vertraging door de politiecontrole maar wanneer we verder rijden en een privaat wildpark tegenkomen op de weg, ziet Hugo plots in zijn ooghoek het beest waar iedereen zo naar uitkeek deze vakantie. Boven op de berg staat een leeuw ! Oké ver weg maar voor Tania dichtbij wanneer ze door de verrekijker kijkt en ook voor de mensen met telelens toch goed zichtbaar. The big 5 is nu echt compleet! 


















Het museum waar An ons mee naartoe wil nemen is gesloten tegen dat we in Mossel Bay arriveren, maar daar is niemand rauwig om. Het is zo’n mooi weer en niemand heeft zin om binnen te zitten. We rijden naar het hoogste punt van de baai voor een uitzicht over de oceaan. Veronique wil gaan ziplinen, maar dat is vanwege de wind vandaag gesloten. Daarom gaat ze gewoon met ons mee de berg op. Onderweg zien we veel klipdassies. Een dassie staat genetisch gezien heel dicht bij de olifant, heel gek eigenlijk want het formaat van een dassie is niet veel groter dan een konijn. De beestjes zijn redelijk tam en poseren voor onze lens. Let op de twee kleine voortanden! Deze beestje kunnen flink bijten zegt Hugo dus houden we wat afstand al heeft iedereen zin om het diertje te knuffelen. 


























We klimmen hoger en hoger en hebben een prachtig uitzicht over de baai. Iedereen is blij de benen even te kunnen strekken en te genieten van de buitenlucht. Veel beweging hebben we deze reis nog niet gehad en de kilootjes vliegen eraan omdat het eten hier ook zo ongelooflijk lekker is. Zo van die wandelingen mogen er nog wel komen.


























S’Avonds schuiven we alweer aan tafel voor een driegangenmenu. Gelukkig kan ik het voorgerecht skippen want dat bestaat uit drie ingrediënten die ik niet lust: mosselen, kaas en champignons. Het hoofdgerecht is echter meer dan voldoende. Ik kies voor pasta met zalm en speciaal voor mij laten ze hier de kaas achterwege. Het dessert is malva cake met vanillesaus. Een lekker wijntje kan er ook nog bij! De kilootjes vliegen er hier aan want het eten is hier toch zo lekker en we werken hier niet echt aan onze conditie!