Veere

Weer zalig geslapen! Vandaag hebben we geluk want er is nog een plekje vrij op het terras. Buiten ontbijten is toch een van de leukste dingen om de dag te starten. Na het ontbijt, checken we uit en rijden we naar het dorpje Veere. Het is even zoeken naar een parkeerplekje want we willen eigenlijk op de gratis parking gaan staan maar eindigen uiteindelijk toch op de duurste. Zo vroeg op de dag is het nog niet al te druk en langs de prachtige haven wandelen we naar het centrum.

De wekelijkse historische markt staat in de zomer elke dinsdag in de hoofdstraat en op de kade. Kooplieden lopen in traditionele klederdracht en er zijn her en der demonstraties van oude ambachten, zoals mandenmaken en het scherpen van messen. We dwalen door de pittoreske straatjes van de kleine havenstad en ontdekken de bijzondere panden en de gezellige sfeer.

Wanneer we besluiten iets te gaan drinken, blijken we net op de juiste plek te zitten. Op het grasveldje naast het café beginnen enkele jongeren in typische klederdracht een spel te spelen. Het ringsteken is een folkloristisch spel en een traditioneel Zeeuwse sport. Normaal gebeurt het op een paard waarbij de ruiter in volle galop moet proberen een kleine metalen ring met een lans te steken. Vandaag is het zonder paard. Eén van de meisjes mist nooit, tot grote frustratie van enkele jongens.

Het stadhuis van Veere is een van de iconische gebouwen van de stad. De bijbehorende toren kunnen we vanuit bijna de hele stad goed zien liggen. Dit is het middelpunt van het dorp en hier liggen allerlei restaurantjes. Eentje uitkiezen is moeilijk maar wanneer we een bord zien staan met ‘tuinterras achteraan’, besluiten we het steegje in te lopen. We komen terecht in een oase van rust. Wat een verademing met de drukte aan de haven.  We zitten net op tijd want na ons stroomt het terras vol. Het eten is lekker maar vooral de ijskoffie met karamel gaat me altijd bijblijven. 

Via de mooie haven wandelen we in de late namiddag terug naar de auto. Het was een top weekendje, eentje met een gouden randje om nooit meer te vergeten. 

Domburg

We worden beide uitgerust wakker en hebben zalig geslapen hier. Goed bed, perfecte temperatuur en redelijk rustig, al is het dat door het dragen van mijn oordopjes altijd wel. Rond half 9 trekken we naar het ontbijt buffet. Ook dat is dik in orde! Zeker 5 bedjes waard. We doen ons te goed aan al het lekkers en stappen een uurtje later de auto in, richting Domburg. Vandaag hebben we daar afgesproken met Jan en Pascale maar dat weet Liliane natuurlijk nog niet. We parkeren de auto bij de AH en wandelen dan richting de hoofdstraat.

In de sfeervolle dorpskern van Domburg liggen de mooie winkels en de gezellige terrassen al op ons te wachten. Wat blijkt? Het is markt in Domburg dus de hele straat staat vol met kraampjes. Al bij het eerste kraam duiken Jan en Pascale op. Liliane kijkt naar Jan als een koe naar een sneltrein. Ze denkt: ‘amai die man lijkt nu toch erg op Jan’. Dan pas ziet ze Pascale en dringt het tot haar door dat die man geen vreemde is. Meilandjesgewijs volgt er een gil. De verrassing is geslaagd. We kuieren langs de marktkraampjes tot we bij het Domburgse Bier- en Melksalon komen. Hier bevindt zich achteraan een leuke tuin. We ontdekken de Zeeuwse gastvrijheid want er staat zelfs een tapkraantje met heerlijk fris citroenwater. Samen drinken we iets lekkers en duiken dan terug de winkelstraat in. 

 

Om te gaan lunchen moeten we wel eerst de duinen op. Bovenaan ontvouwd zich het stralend witte strand, de glinsterende zee en de frisse bries. Mijn hoofd stroomt langzaam leeg, mijn hartje wordt blij. Hier heeft Pascale een tafeltje geboekt bij het Badpaviljoen, een iconisch restaurant dat al bestaat sinds 1889. Het staat op de duinen en het terras heeft een fenomenaal zicht op de zee. Plots komen er heerlijke tapas op tafel die niemand besteld heeft volgens Pascale … Mij lijkt het toch wel heel onwaarschijnlijk dat de oesters, samosa’s en kipspiesjes gratis zouden zijn. Iedereen kijkt in de richting van Jan. De deugniet is dit stiekem gaan bestellen. Alles is zeer lekker en we genieten van de zon en de zeebries. 

Wat Domburg zo bijzonder maakt, is het licht. Door de weerkaatsing van de zon in de zee lijkt alles zachter, lichter en tegelijk intenser van kleur. Dit unieke fenomeen trok bekende kunstenaars als Piet Mondriaan naar Domburg. Zij lieten zich inspireren door de golven, het duinlicht en de silhouetten van kerkjes en bomen. Hun werk vormt een belangrijk hoofdstuk in de Nederlandse kunstgeschiedenis.

We eindigen de dag opnieuw bij het Domburgse Bier- en Melksalon waar ze heerlijke citroen merengue taart hebben. Daar loop ik al de ganse dag van te dromen en ze is ook zeer lekker! Daarna nemen we afscheid van Jan en Pascale en rijden we terug naar ons luxe verblijf in Middelburg.