Knokke Heist - Aartrijke

Dit weekend brei ik nog even een verlengstuk aan vorig weekend want Paula raadde me aan om eens op consultatie te gaan bij een voet specialist die ze kent in Knokke Heist. Tania wil al lang mee naar de schaapjes dus vraag ik haar mee. We rijden op zaterdag al om 8 uur naar Knokke, parkeren de auto in de nabijheid van de specialist en wandelen dan via de Lippenslaan  in de richting van de zee. Het weer valt mee, het is nog wat frisjes maar het zonnetje komt toch al piepen. Lunchen doen we in een klein barretje. We vragen een broodje ham maar dat hebben ze niet. We zien op de kaart staan dat ze ontbijt serveren tot 11 uur dus wanneer we daar naar vragen, kan dat wel. Het ontbijt bestaat uit een broodje ham en een theetje … tja begrijpen doen we het niet maar we gaan daarvoor en krijgen dus toch wat we willen. Op de terugweg, passeren we nog even op de weekendmarkt waar we tulpjes kopen voor Paula. Bij de specialist krijg ik redelijk goed nieuws want een operatie is niet nodig. De remedie tegen mijn  hielspoor, zal de komende maanden heel veel discipline vragen. Dr. Devos Bevernage zegt me dat er maar 2 oefeningen zijn die hielspoor definitief laten verdwijnen. De spier van je voet masseren onder druk en voet stretchen om de 10 minuten. Eerst denk ik dat hij een grapje maakt maar dat blijkt niet het geval. Het moet een gewoonte worden, zegt hij. Afwachten wat het geeft.

We rijden rond 1 uur door naar Aartrijke waar we bij aankomst alweer een lekker aperitiefje krijgen. Na het afzetten van de koffers op onze kamer, mogen we al gelijk mee de stal in. Tania staat al te popelen en krijgt onmiddellijk de gelegenheid om de lammetjes hun melk te geven. Ondertussen is het hoogzwangere schaap van vorige week ook bevallen van 3 kleintjes en die staan te trappelen van ongeduld wanneer ze het flesje zien. Het gaat Tania goed af en ze houdt de fles van de eerste keer goed. Duidelijk dat ze twee kinderen op de wereld heeft gezet. 

Na het voederen is het nog wat te vroeg om te gaan eten dus besluiten we via de servitude weg achter de boerderij naar het kasteel van Aartrijke te wandelen. Al de weilanden hier rond de boerderij zijn van Achiel en overal staan er dus schaapjes van hem. De schapen die genoeg melk hebben, mogen hun lammetjes bij zich houden. Een schaap kent haar lammeren aan de geur en af en toe zien we er een met zijn kop een kleintje wegduwen. Dit betekent dat het lam niet van haar is. De melk is voorbehouden voor haar eigen vlees en bloed. 

Bij het kasteel is het lekker rustig. Een bruidspaar zoekt de geschikte plek om een mooi plaatje te schieten. Dat is op dit domein niet echt moeilijk want het kasteel baadt in het zonlicht. Het gouden uurtje is net aangebroken en daar maakt de fotograaf dankbaar gebruik van. De paasbloemen staan hier al allemaal in bloei en zorgt voor een gele gloed tussen de bomen. Af en toe zet ik me even op een bankje voor mijn oefening maar of het nu al om de 10 minuten gebeurt, weet ik niet. Dat wordt toch nog wat wennen. We wandelen rond de mooi vijver van het kasteel en keren dan op onze stappen terug. ‘S Avonds gaan we dineren bij de drie Koningen wat verder in het dorp. Eenmaal terug op de kamer begint het hevig te hagelen. We horen de bollen kletteren op de veranda. Gelukkig keert de rust terug wanneer we ons klaarmaken voor de nacht.

De volgende ochtend staan er bloemen op de ramen. Het heeft stevig gevroren Maar de mist is al opgetrokken en de zon komt erdoor dus het wordt een prachtige dag. Paula en Achiel ontbijten met ons mee en daarna gaan we nog snel even de stal in om de lammeren de fles te geven. Rond 11uur nemen we afscheid

We besluiten opnieuw naar zee te gaan. In Knokke aangekomen, maken we een mooie wandeling op de dijk en keren terug via het strand. Werkmannen zijn alles al aan het klaarmaken voor het toeristenseizoen. Weldra zullen de strandcabines geplaatst worden. We bezoeken nog enkele galerijen op de dijk en gaan dan lunchen bij Lucy Chang. Rond een uur of vier rijden we huiswaarts. 

Aartrijcke - Brugge - Damme

We ontbijten in de veranda omgeven door een dichte mist. De schaapjes horen we wel maar zien kunnen we ze niet. Vandaag is alweer de laatste dag van ons weekendje weg bij de schaapjes. Na het ontbijt gaan we weer de stal in voor het voederen. Deze keer wacht me echter nog een andere taak. De twee lammetjes die vrijdag geboren zijn, moeten nog een oormerk krijgen. Eerst sta ik er wat weigerachtig tegenover maar Achiel stelt me gerust dat de pijn wel meevalt voor de beestjes. Het is een beetje zoals een oorring schieten bij kinderen. Achiel houdt het beestje vast en ik steek het fragiele oortje tussen de tang. Daarna is het kwestie van flink door te knijpen. Binnen de seconde is het gepiept. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik het beestje nadien wel bijna doodgeknuffeld heb want de gedachte dat ik haar pijn heb gedaan, kon ik niet verdragen. Rond de middag nemen we afscheid van Paula en Achiel maar gelukkig is het maar een kort afscheid want volgende week sta ik hier weer terug. 

We rijden naar Brugge waar we de auto parkeren op ‘t sand en daarna trekken we de stad in via het Sint Jans Hospitaal. Ondanks het goede weer is het rustig in de stad. In het begijnhof is er zo goed als niemand. De paasbloemen staan hier mooi in bloei en ze steken mooi af tegen de witte huisjes. We kuieren door de smalle straatjes van de binnenstad en ruiken de chocolade. De geur is zo indringend en zorgt ervoor dat ik de verleiding niet kan weerstaan en toch 250 gr paaseitjes ga halen bij mijn favoriete merk. 

Daarna wandelen we in de richting van de Grote Markt waar Ann de paardenkoersen ziet staan. ‘Wat zou dat kosten, want dat zou ik nu eens graag doen’, zegt ze. We zullen eens informeren, dan weten we het direct maar ik vermoed toch zo’n 25 euro per persoon. Zelfverzekerd stap ik op de man af en vraag de prijs. Zonder blozen zegt hij ‘70 euro voor een half uurtje en dan graag nog een kleine fooi voor mij en het paard’. Halleluja! En dan te bedenken dat die koetsen bijna constant vol zitten. We passen hiervoor en besluiten ons op een terrasje in de zon te zetten. Ook hier zijn de prijzen pittig maar ja, we zijn op congé. In het midden van de Grote Markt ziet het geel van’t volk en het zijn geen paasbloemen deze keer. Verder is het ook hier erg rustig. 

Rond vier uur rijden we naar Damme waar we nog iets willen eten alvorens terug naar huis te rijden. Op het terras van de Sint Pieters Hoeve sluiten we het weekendje af met heerlijke stoverij met frietjes.