Abbeville- Saint Omer - Arques

Na het ontbijt checken wij uit en rijden we naar Abbeville, gelegen aan de Somme. Een van de meest opvallende gebouwen is de Collégiale Kerk van Saint-Vulfran, een indrukwekkend gotisch bouwwerk dat dateert uit de 15e eeuw. De kerk, gewijd aan de patroonheilige van de stad, is een voorbeeld van gotische architectuur in Noord-Frankrijk. De façade, met zijn torenhoge spitsen en gedetailleerde beeldhouwwerken, is indrukwekkend. Hoewel de kerk wel wat schade opliep tijdens de oorlog, is het gebouw gerestaureerd en is nu een symbool voor de veerkracht van de stad. Voorbereiding is alles wanneer je een excursie voorbereid, maar daar heeft Lauwers dus geen kaas van gegeten. We gingen deze bezoeken, maar blijkbaar is ze gesloten vandaag.

We krijgen 20 minuten om even door het stadje te wandelen. Ver moet je dan niet lopen natuurlijk. De gids wil ons nog het mooie belfort van Abbeville tonen, want dat ligt op de weg naar de busparking. Dit architectonische wonder, met zijn indrukwekkende verschijning en geschiedenis, getuigt van het rijke verleden en de culturele erfenis van de stad, zegt hij. Het is een opvallende vierkante toren van 27 meter hoog. Je zou het hilarisch kunnen noemen, ware het niet zo tragisch. De robuuste constructie is helemaal ingepakt in witte doeken. Een bord bij de ingang leert ons dat dit al sinds 2023 zo is, maar Lauwers is hier blijkbaar nog niet van op de hoogte. Onbegrijpelijk!

Voor het middagmaal moeten we terug naar ons hotel voor alweer een culinair menu. We starten opnieuw met aperitief maar de beloofde amuse blijft uit. Daarna krijgen we maar liefst 2 grote stukken paté (ook een afwijking van het menu) en het hoofdgerecht is een filet van koolvis met een lekkere saus en rijst. We eindigen met een assortiment mini-desserts. Iedereen is het erover eens, over het eten hebben we niet te klagen. Na de lunch wandelen we even naar het water om wat frisse lucht in te ademen.

Nadien rijden we naar Saint Omer, vernoemd naar de heilige Odomarus. Deze heilige stichtte een kerkje waarrond de stad is gegroeid. De omgeving wordt vooral overheerst door het water van de rivier de Aa. Van het moerasgebied dat er oorspronkelijk aanwezig was, is nog een deel bewaard gebleven. Sommige hoekjes hebben een Franse sfeer, maar andere hebben, met hun kasseienstraatjes en baksteenhuisjes, een Vlaams tintje. We zijn nog maar net in het stadje gearriveerd, of we krijgen alweer te horen dat er geen tijd is om de basiliek te bezoeken, wat oorspronkelijk wel op de planning stond. Er ontstaat wat tumult dus besluit de gids snel even te stoppen en enkel met diegenen, die goed te been zijn, naar boven te wandelen. Enfin, van wandelen is eigenlijk geen sprake, het is meer spurten, want we krijgen welgeteld 15 minuten. De helft van de mikpunters blijft in de bus zitten. 

Na de Kathedraal van Amiens is dit de mooiste kerk uit het Franse Noordwesten. De kathedraal werd gebouwd tussen de twaalfde en vijftiende eeuw. Ze bezit grote kunstschatten. De kathedraal is een monument die mooi de ontwikkeling van de gotiek illustreert en het interieur is prachtig. Het gebouw beschikt over vier portalen. Zo jammer dat we hier niet langer kunnen rondlopen. 

Een beetje verder, in Arques ligt de beroemde glas- en kristalfabriek. Deze stad is het centrum van een wereldwijd erkende vakkennis. Zo werd het allereerste glas-kristalwerk atelier hier gesticht in 1825 en breidde al snel uit dankzij innoverende technologieën. Een bezoekje hieraan mag dus zeker niet ontbreken moet Lauwers gedacht hebben! We worden verwelkomt door een weliswaar vriendelijke dame maar ze spreekt enkel Frans en meer dan de helft van de groep verstaat er geen snars van. Gedurende een half uur legt ze ons de fabricagetechnieken uit. Na een zeer ouderwetse video over het ontstaan en de dagelijkse fabricage, brengt ze ons naar een ander gebouw. Hier legt ze aan de hand van grote pancartes het hele proces nog eens uit. Uiteindelijk mogen we de  lawaaierige en volledig geautomatiseerde fabriek van boven op de gaanderij betreden. Tot groot ongenoegen van de fotografen, mag je in de fabriek geen foto’s nemen. Na het twee uur durend bezoek, krijgen we een kortingsbon van 5€ om iets te kopen van 30€ in de grote winkel. De gids begint opnieuw te neuten dat we eigenlijk om 6 uur moeten vertrekken. Het is dan kwart voor 6, dus mijn frustratie neemt de bovenhand. Alleen al uit protest, verlaat ik als laatste de winkel. 

Was dit een top weekend? Alles behalve maar gelukkig was het gezelschap leuk en hebben we heel erg lekker gegeten. 

Gravelines - Boulogne sur Mer

Vandaag gaan we weer op stap met de fotoclub en we vertrekken naar goede gewoonte om 7u op de parking aan de achterkant van de Carrefour in Schoten. Via de autosnelweg bereiken we Gravelines. Het regent oude wijven maar ondanks de regen, maken we toch een wandeling naar het voormalig kasteel. Hier is een mooi beeldenpark vol met kleurrijke bloemen. Ik hou wel van de Franse stijl, de bloemen geven de straatjes een pittoresk uitzicht. Iedereen kruipt nadien even de kroeg in om op te warmen met een koffie en een plaspauze. Bij een echte warme bakker kopen we nog iets lekkers voor onderweg. 

We rijden verder richting Calais en verkennen van hieruit verder de Opaalkust. Op de middag arriveren we in Boulogne-sur-Mer voor het middagmaal, dat geserveerd wordt in een ongezellige parochie zaal. Gelukkig is de kwaliteit van het eten wel top. Een soepje waarvan ik de oorsprong niet kan thuisbrengen, kip in roomsaus met wortelen en frietjes en als toetje een flantaart. Aan eten zal het ons dit weekend niet ontbreken. Wie Boulogne-sur-Mer zegt, zegt ook Nausicaa, de onderwaterwereld in het grootste aquarium van Europa. We hebben vooraf kaartjes gekocht en krijgen twee uurtjes om op ontdekking te gaan en te genieten van de vele tropische vissen. Voor mij is dit bezoekje een herhaling, maar dat vind ik niet zo erg. Het is er wel donkerder dan in mijn herinnering. Vooral de sierlijke octopussen kunnen me bekoren. We zien ze op en neer dansen in een groot basin. 

Na een uurtje denken we rond te zijn, dus besluiten we nog even de stad in te trekken. Er is duidelijk een festival want in de straatjes staan tenten met ambachtelijke producten en iedereen loopt in klederdracht. De stad is gebouwd in niveaus dus besluiten we de trap te nemen naar boven waar we begroet worden door enkele zeerovers. In ons beste Frans proberen we met hen te communiceren maar hun dialect maakt het ons toch moeilijk. Net wanneer we terug naar beneden wandelen, gaat er een kanonschot af. Gelukkig zijn we net de trap af, anders waren we nu doof.

Tania en ik wandelen nog even naar het water. We moeten toch even op het strand geweest zijn. De zoute zeelucht doet deugd. Aan de achterkant van Nausicaa zien we een raam waarachter een basin is met zeehonden. Dan pas beseffen we dat we te vroeg vertrokken zijn uit het aquarium. Blijkbaar was er achteraan nog een hele afdeling met andere zeedieren en koralen. 

Via Le Tourquet rijden we naar Fot-Mahon-Plage, waar we gaan logeren in het hotel La Terasse. Na het inchecken kan onze gastronomie beginnen. We starten met een aperitief vergezeld van een lekkere amuse. Daarna krijgen we een tartaar van zalm met verse kruiden en een krokant zeevruchtentaartje met kreeftensaus. Het hoofgerecht is een heerlijke kabeljauw met preiroom en groenten. Het kaasduo op een bedje van salade laat ik aan me voorbijgaan maar de chocolade charlotte met vanillesaus kan ik wel smaken. 

Luxemburg - Esch sur Sûre

Onze laatste dag is aangebroken. Natuurlijk is een bezoek aan Luxemburg niet compleet zonder… nou ja, een bezoek aan Luxemburg. Het is half 9 wanneer we in de auto stappen en koers zetten richting de hoofdstad. Omdat Luxemburg (het land) helemaal niet zo gek groot is, duurt het niet lang voordat we Luxemburg (de stad) naderen. Luxemburg-stad werd ooit gebouwd op een rots boven de rivier Alzette. Een strategische keuze, bewoners zagen een vijand al van verre aankomen. Vanaf deze rots breidde de stad zich noodgedwongen ook naar boven uit. Dat leidde tot een stad met drie niveaus, elk met zijn eigen charme. De historische stad in het midden, de dorpse wijk Grund, langs de Alzette en de bovenstad, waar je naast de Europese Wijk ook enkele bijzondere musea vindt.

We parkeren in de bovenstad en starten onze wandeling over de chemin de la corniche, ook wel bekend als het mooiste balkon van Europa. Het is een iconische plek in de stad en een schilderachtige promenade die zich hoog boven de valleien van de Alzette rivier bevindt en een adembenemend uitzicht biedt op de historische vestingwerken en de oude stad beneden.

Van hierboven zien we dat de wijk Grund waardoor de Alzette rivier stroomt, prachtig is dus daar willen we wel even naartoe wandelen. Via een pad langs de steile rotswand, dalen we af. Dit gedeelte van Luxemburg is echt ontzettend pittoresk. We wandelen door de wijk langs de rivier en hebben zo een mooi zicht op de oude stadsmuren die ooit rond Grund gebouwd zijn.

Aan het eind van de imposante muren, komen we bij de glazen lift die het Pescatore park en de wijk Pfaffenthal met elkaar verbindt. Het ritje in de glazen cabine biedt een uniek panoramisch uitzicht en is bovendien gratis. We overwinnen 71 meter hoogte en komen opnieuw in de bovenstad.

De zon doet vandaag extra haar best want het is al 30 graden en het is nog vroeg dus dat belooft. We zoeken wat verkoeling bij een prachtige fontein en wandelen op een rustig tempo in de richting van het oude centrum.

Ondertussen hebben we dorst gekregen dus ploffen we neer op een terrasje. We merken al snel dat het hier heel toeristisch is want voor een Fanta moet Anneke maar liefst 5 euro neertellen. Gelukkig drink ik water! Op de Place Guillaume II, oftewel het Willem II-plein is het markt en een drukte van jewelste.  Willem II van Oranje gezeten op zijn paard die nog net zijn wegwaaiende hoed kan opvangen staat er op een sokkel en ziet dat het goed is. Wij vinden het echter wat te druk en hebben geen zin om door de mensenmassa te lopen. We moeten nog wat afkicken van de rust die ons de voorbije dagen te beurt viel. Er zijn best wel gezellige plekjes in de stad maar toch houden we het snel voor bekeken en besluiten we verder te rijden.

Onze volgende stop is Esch sur sûre om wat afkoeling te zoeken bij het meer. Dit is gelegen in een natuurpark. Na een uurtje rijden door uitgestrekte velden langs vele kronkelweggetjes komen we aan bij het meer. Het is er prachtig maar jammer genoeg kunnen we er niets drinken. Op het water zien we kano’s, zwemmers en suppers. 

Stroomopwaarts van het dorp vormt zich een stuwdam, maar echt mooi is het niet dus besluiten we verder te rijden naar het dorp zelf, dat een unieke ligging heeft met een middeleeuws kasteel, een oude kerk en smalle kronkelende straatjes. Heel groot is het er niet dus zijn we er ook snel op uitgekeken. We rijden nog wat verder langs de rivier en eten ergens in een klein strandtentje een pakje friet alvorens naar huis te rijden. 

Het was een top week waarbij we veel hebben gerelaxt, gewandeld en gekletst. We waren vooral verrast door de mooie natuur, een andere wereld zo dicht bij ons eigen landje! Fysiek kapot, maar mentaal ontzettend voldaan, zo kan ik de week omschrijven. Ik krijg de brede glimlach – zo eentje van oor tot oor – niet meer van mijn gezicht.