Echternach

Ik ga weer een weekje op stap met Anneke. Het heeft wel even geduurd alvorens we een leuke locatie vonden, maar uiteindelijk hebben we toch gekozen om niet al te ver weg te gaan. Luxemburg, en dan het Müllerthal in het bijzonder, wordt ook wel ‘klein Zwitserland’ genoemd en dat leek ons wel een leuke bestemming. De streek dankt zijn bijnaam aan de vele rotsformaties, spelonken, grotten en diepe kloven. Onze uitvalsbasis wordt Echternach want van daaruit starten heel wat wandelingen. Dat is echter voor morgen want ik moet me toch een beetje oppeppen hiervoor. Vandaag doen we het nog rustig aan. Om 7 uur zitten we al in de auto. Anneke rijdt, dus leer ik wederom enkele goede schlagers kennen. Zo weet ik nu: ‘liever te dik in mijn kist, dan een feestje gemist’. Op mijn lijf geschreven! 

Anneke heeft gewacht met tanken tot we de grens over zijn, want in Luxemburg is de benzine toch nog steeds een pak goedkoper. Tankstations maken dan ook een groot onderdeel uit van het landschap. Eenmaal in Luxemburg gaat de natuur een versnelling omhoog. De heuvels worden niet zozeer hoger als wel korter, wat het landschap interessanter maakt. Naaldbomen maken plaats voor meer loof en kloven worden talrijker.

We hebben geboekt bij Eden au Lac, een mooi hotelcomplex op slechts een 2 km wandelen van Echternach. We kunnen nog niet inchecken, maar we kunnen wel al de auto parkeren en te voet naar het meer wandelen. Net buiten het centrum ligt het grote Lac d’Echternach. Dit is een kunstmatig meer met daarrond een mooi wandelpad van ongeveer 5 kilometer, ideaal voor een ochtendwandeling. Het is in de eerste plaats een recreatiepark voor de lokale bevolking, die we herkennen aan hun sappige taaltje. Ze spreken vaak een Moezelfrankisch dialect, maar ze kunnen ook wel allemaal Duits en Frans. We moeten wel opletten dat we niet te uitbundig roepen wat we denken, want er zijn heel wat Belgen die hier hun vakantie doorbrengen en die verstaan ons wel. 

Het meer is omgeven door bos met hier en daar bankjes, mooie vlonders en zelfs enkele hangmatten om uit te rusten. Maar ook op andere plekken rond het meer houden we af en toe halt om een foto te nemen. Anneke was even vergeten dat ze niet kan doorstappen als ik erbij ben! Het water heeft gelukkig een rustgevend effect op haar dus neemt ze het me niet al te erg kwalijk. Het is natuurlijk nog maar de eerste dag!

Wanneer we bijna rond zijn, komen we bij de overblijfselen van een enorme Romeinse villa uit de derde eeuw met de naam Réimervilla Echternach. De resten van de Gallo-Romeinse villa werden in 1975 ontdekt toen men begon met de aanleg van het meer. De funderingen zijn deels opgegraven en geven een goed beeld van hoe indrukwekkend het complex ooit moet zijn geweest.

Terug aan ons beginpunt, besluiten we gewoon verder te wandelen naar het stadje zelf. Echternach is een bijzondere stad aan de oevers van de Sûre, vlak bij de grens met Duitsland. Het is zonder twijfel de bekendste en drukstbezochte plek van het groothertogdom Luxemburg. Het is trouwens het oudste stadje van de regio en dat merken we wanneer we door het historische centrum lopen. De stad werd al in de Romeinse tijd bewoond, maar groeide echt uit tot een belangrijke plek toen de Engelse missionaris Willibrord hier in de achtste eeuw een abdij stichtte om het Christendom te verspreiden. Die abdij werd een centrum van cultuur en religie en neemt samen met de indrukwekkende basiliek een belangrijke plek in.

L’Église Saint-Pierre-et-Paul is ook een aangename verrassing. Deze is minder bekend als de abdij, maar minstens zo mooi. Het ligt op een heuveltje en het voelt alsof we even teruggaan in de tijd. Het is zo’n rustgevende plek!

Even verderop ligt dus de imposante Basilique Saint-Willibrord. Deze is vrij toegankelijk en zeker een bezoek waard. De basiliek is in de loop der eeuwen meerdere keren opnieuw opgebouwd, onder andere na verwoestingen in 1944. De hoge gewelven en de mooie glas-in-loodramen maken meteen indruk wanneer we binnenstappen.

Na de dood van de heilige Willibrord ontstond al vrij snel een speciale processie ter ere van hem die de beroemde ‘Processie van Echternach’ is gaan heten. En in die processie doen de mensen niet drie stappen vooruit en twee achteruit, zoals het gezegde beweert, maar dansen of springen ze beurtelings een stap naar rechts en een stap naar links. Het wordt ook wel een ‘springprocessie’ genoemd. Weer wat geleerd vandaag. Terwijl Anneke al buiten in de zon zit, daal ik ook even de trap af naar de crypte, waar het graf van Willibrord ligt. Hij is de enige heilige die in Luxemburg begraven is. Een stille, ingetogen plek die ik toch echt even gezien moet hebben. 

Eenmaal buiten besluiten we een hapje te eten op een zonnig terras. We zijn aangenaam verrast wanneer we de prijzen hier zien. Voor 16 euro krijgen we een mega schnitzel met saus en frietjes. Na de lunch kuieren we door het centrum, dat lekker compact is en daardoor heel knus aanvoelt. De Place du Marché, het marktplein is een van de gezelligste plekken van Echternach. Het gebouw dat ongetwijfeld het meest in het oog springt is het oude gotische stadhuis, een prachtig bouwwerk met torentjes en bogen.

Rondom het plein liggen cafés en restaurants met grote terrassen. Aan de overkant spotten we een leuke boekenwinkel. De man begroet ons in alle talen, of toch bijna want het Nederlands is hij niet machtig. Toch verkopen ze hier Nederlandse boeken. Hij is zo sympathiek dat ik een tweedehands boekje koop. Voor 3 euro ga ik naar huis met een Engelse pocket van mijn favoriete schrijfster. 

De Rue de la Gare is misschien wel de belangrijkste en meest levendige straat van de stad. Het is een winkelstraat met tal van leuke boetiekjes. De straat is mooi versierd, wat zorgt voor een extra gezellige sfeer. Hier kan je het dagelijkse leven van Echternach goed proeven. Je hebt hier zowel lokale inwoners die gezellig een praatje maken, als wandelaars die even bijkomen op een terras. Het is een fijne straat om even doorheen te slenteren en te stoppen voor een lekker ijsje. De kleine zonde van de dag ! 

Tegen een uur of 4 wandelen we terug naar Eden au Lac om in te checken. De accommodatie is gelegen in een groene omgeving en heeft een tuin met een terras. De entree is een beetje verouderd maar dat heeft wel een zekere charme vind ik. Van zodra we er binnenkomen, voelen we de warmte van dit hotel. De dame bij de receptie begroet ons hartelijk en met een vriendelijke glimlach. De kamer is netjes maar er ligt tapijt en dat is nu niet echt hygiënisch. Wel hebben we een grote badkamer met bad waar we de komende dagen zeker gebruik van gaan maken om onze pijnlijke spieren te laten weken na de lange wandelingen.  We hebben ook een terras, jammer maar helaas, geen prachtig zicht op het meer. Wel op de bossen rondom ons die ons goesting doen krijgen om te wandelen. Vandaag alvast 12 km op de teller en 15000 stappen. Het is een begin, maar morgen volgt de echte beproeving!