Na het ontbijt checken wij uit en rijden we naar Abbeville, gelegen aan de Somme. Een van de meest opvallende gebouwen is de Collégiale Kerk van Saint-Vulfran, een indrukwekkend gotisch bouwwerk dat dateert uit de 15e eeuw. De kerk, gewijd aan de patroonheilige van de stad, is een voorbeeld van gotische architectuur in Noord-Frankrijk. De façade, met zijn torenhoge spitsen en gedetailleerde beeldhouwwerken, is indrukwekkend. Hoewel de kerk wel wat schade opliep tijdens de oorlog, is het gebouw gerestaureerd en is nu een symbool voor de veerkracht van de stad. Voorbereiding is alles wanneer je een excursie voorbereid, maar daar heeft Lauwers dus geen kaas van gegeten. We gingen deze bezoeken, maar blijkbaar is ze gesloten vandaag.
We krijgen 20 minuten om even door het stadje te wandelen. Ver moet je dan niet lopen natuurlijk. De gids wil ons nog het mooie belfort van Abbeville tonen, want dat ligt op de weg naar de busparking. Dit architectonische wonder, met zijn indrukwekkende verschijning en geschiedenis, getuigt van het rijke verleden en de culturele erfenis van de stad, zegt hij. Het is een opvallende vierkante toren van 27 meter hoog. Je zou het hilarisch kunnen noemen, ware het niet zo tragisch. De robuuste constructie is helemaal ingepakt in witte doeken. Een bord bij de ingang leert ons dat dit al sinds 2023 zo is, maar Lauwers is hier blijkbaar nog niet van op de hoogte. Onbegrijpelijk!
Voor het middagmaal moeten we terug naar ons hotel voor alweer een culinair menu. We starten opnieuw met aperitief maar de beloofde amuse blijft uit. Daarna krijgen we maar liefst 2 grote stukken paté (ook een afwijking van het menu) en het hoofdgerecht is een filet van koolvis met een lekkere saus en rijst. We eindigen met een assortiment mini-desserts. Iedereen is het erover eens, over het eten hebben we niet te klagen. Na de lunch wandelen we even naar het water om wat frisse lucht in te ademen.
Nadien rijden we naar Saint Omer, vernoemd naar de heilige Odomarus. Deze heilige stichtte een kerkje waarrond de stad is gegroeid. De omgeving wordt vooral overheerst door het water van de rivier de Aa. Van het moerasgebied dat er oorspronkelijk aanwezig was, is nog een deel bewaard gebleven. Sommige hoekjes hebben een Franse sfeer, maar andere hebben, met hun kasseienstraatjes en baksteenhuisjes, een Vlaams tintje. We zijn nog maar net in het stadje gearriveerd, of we krijgen alweer te horen dat er geen tijd is om de basiliek te bezoeken, wat oorspronkelijk wel op de planning stond. Er ontstaat wat tumult dus besluit de gids snel even te stoppen en enkel met diegenen, die goed te been zijn, naar boven te wandelen. Enfin, van wandelen is eigenlijk geen sprake, het is meer spurten, want we krijgen welgeteld 15 minuten. De helft van de mikpunters blijft in de bus zitten.
Na de Kathedraal van Amiens is dit de mooiste kerk uit het Franse Noordwesten. De kathedraal werd gebouwd tussen de twaalfde en vijftiende eeuw. Ze bezit grote kunstschatten. De kathedraal is een monument die mooi de ontwikkeling van de gotiek illustreert en het interieur is prachtig. Het gebouw beschikt over vier portalen. Zo jammer dat we hier niet langer kunnen rondlopen.
Een beetje verder, in Arques ligt de beroemde glas- en kristalfabriek. Deze stad is het centrum van een wereldwijd erkende vakkennis. Zo werd het allereerste glas-kristalwerk atelier hier gesticht in 1825 en breidde al snel uit dankzij innoverende technologieën. Een bezoekje hieraan mag dus zeker niet ontbreken moet Lauwers gedacht hebben! We worden verwelkomt door een weliswaar vriendelijke dame maar ze spreekt enkel Frans en meer dan de helft van de groep verstaat er geen snars van. Gedurende een half uur legt ze ons de fabricagetechnieken uit. Na een zeer ouderwetse video over het ontstaan en de dagelijkse fabricage, brengt ze ons naar een ander gebouw. Hier legt ze aan de hand van grote pancartes het hele proces nog eens uit. Uiteindelijk mogen we de lawaaierige en volledig geautomatiseerde fabriek van boven op de gaanderij betreden. Tot groot ongenoegen van de fotografen, mag je in de fabriek geen foto’s nemen. Na het twee uur durend bezoek, krijgen we een kortingsbon van 5€ om iets te kopen van 30€ in de grote winkel. De gids begint opnieuw te neuten dat we eigenlijk om 6 uur moeten vertrekken. Het is dan kwart voor 6, dus mijn frustratie neemt de bovenhand. Alleen al uit protest, verlaat ik als laatste de winkel.
Was dit een top weekend? Alles behalve maar gelukkig was het gezelschap leuk en hebben we heel erg lekker gegeten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten