Super lekker geslapen, zoals altijd. De schaapjes maken ons wakker met zacht geblaat. Na ons ontbijt mogen we met Achiel weer de stal in om de lammeren te voeden. Gisterennacht is er nog een schaap bevallen van een vierling. Twee zaten echter verstrikt in de vliezen en hebben het niet overleefd. De andere twee staan al op hun wankele pootjes te drinken bij hun moeder. Aan hun lijfje zien we nog de restanten van de bevalling. In het hok ernaast zitten de lammetjes die 2 dagen oud zijn. Zij staan al zeer stevig op hun pootjes en huppelen vrolijk rond. Hun vacht is al mooi wit terwijl de vacht van de anderen nog wat grijzig is. Achtereenvolgens geven we de kleine lammetjes de fles.
We rijden naar Jabbeke voor de wandeling ‘de ronde van Vloethemveld’ en deze bestaat zoals de naam doet vermoeden uit een ronde door het natuur- en erfgoedgebied Vloethemveld. Het is een gevarieerd gebied met bos, heide, graslanden en waterplassen van maar liefst 365 hectare. Het ideale decor voor een ontspannende wandeling dus. We horen de vogeltjes fluiten en we genieten van de rust en de schoonheid van de natuur. Verstillen, vertragen en veel babbelen met elkaar, heerlijk! Poelen herbergen een schat aan biodiversiteit, denk maar aan verschillende amfibieën zoals salamanders, kikkers en padden. De omgeving nodigt uit om te connecteren met de omgeving. Hier adem je vol en ruik je het groen. Alleen al het staren naar die boomkruinen boven ons, geeft rust.
Onderweg komen we enkele open plekken tegen waar een speelbos werd aangelegd. Deze worden aangegeven door mooi uitgesneden boomstronken. In Vloethemveld lag een groot munitiedepot waar de munitie na wereldoorlog I werd bewaard en ontmanteld. Heel wat mannen hebben hier hun legerdienst gedaan. Bij de Heidetoren houden we even halt om de hoogte in te gaan. Het ontwerp is gebaseerd op een wachttoren van het krijgsgevangenkamp. Helemaal boven hebben we een verrassend mooi uitzicht op het stiltegebied. Hier zijn de munitiegebouwtjes afgebroken en is de natuur hersteld.
Na een wandeling van 7,5 km komen we terug aan de auto. We hebben er 10000 stappen opzitten en dat voel ik aan mijn hiel. De stekende pijn laat me weten dat het genoeg is geweest. Toch rijden we nog even naar het Koetshuis bij het kasteel van Aartrijcke want we hebben nu wel een drankje verdiend. De wandeling door het prachtige park kan er nog net bij. De krokussen staan hier al volop in bloei en de eendjes zwemmen moeder eend achterna in de grote, prachtige vijver. Eigenlijk hebben we na ons drankje nog zin in een pannenkoek maar dat blijkt hier niet mogelijk. Daarom rijden we nog even naar ‘bistro drie koningen’, waar we maar liefst twee verse pannenkoeken met kinnekessuiker verorberen.
Rond vier uur rijden we terug naar Artiriacumhoeve waar we nog wat chillen in de veranda. Achter glas is het lekker warm. De schaapjes krijgen weer het zot en beginnen achter elkaar te huppelen van links naar rechts in de wei, een tafereel dat zich iedere avond voordoet rond een uur of vijf. S’ Avonds worden we door Paula culinair verwend met een heerlijke pasta.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten