We ontbijten in de veranda omgeven door een dichte mist. De schaapjes horen we wel maar zien kunnen we ze niet. Vandaag is alweer de laatste dag van ons weekendje weg bij de schaapjes. Na het ontbijt gaan we weer de stal in voor het voederen. Deze keer wacht me echter nog een andere taak. De twee lammetjes die vrijdag geboren zijn, moeten nog een oormerk krijgen. Eerst sta ik er wat weigerachtig tegenover maar Achiel stelt me gerust dat de pijn wel meevalt voor de beestjes. Het is een beetje zoals een oorring schieten bij kinderen. Achiel houdt het beestje vast en ik steek het fragiele oortje tussen de tang. Daarna is het kwestie van flink door te knijpen. Binnen de seconde is het gepiept. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik het beestje nadien wel bijna doodgeknuffeld heb want de gedachte dat ik haar pijn heb gedaan, kon ik niet verdragen. Rond de middag nemen we afscheid van Paula en Achiel maar gelukkig is het maar een kort afscheid want volgende week sta ik hier weer terug.
We rijden naar Brugge waar we de auto parkeren op ‘t sand en daarna trekken we de stad in via het Sint Jans Hospitaal. Ondanks het goede weer is het rustig in de stad. In het begijnhof is er zo goed als niemand. De paasbloemen staan hier mooi in bloei en ze steken mooi af tegen de witte huisjes. We kuieren door de smalle straatjes van de binnenstad en ruiken de chocolade. De geur is zo indringend en zorgt ervoor dat ik de verleiding niet kan weerstaan en toch 250 gr paaseitjes ga halen bij mijn favoriete merk.
Daarna wandelen we in de richting van de Grote Markt waar Ann de paardenkoersen ziet staan. ‘Wat zou dat kosten, want dat zou ik nu eens graag doen’, zegt ze. We zullen eens informeren, dan weten we het direct maar ik vermoed toch zo’n 25 euro per persoon. Zelfverzekerd stap ik op de man af en vraag de prijs. Zonder blozen zegt hij ‘70 euro voor een half uurtje en dan graag nog een kleine fooi voor mij en het paard’. Halleluja! En dan te bedenken dat die koetsen bijna constant vol zitten. We passen hiervoor en besluiten ons op een terrasje in de zon te zetten. Ook hier zijn de prijzen pittig maar ja, we zijn op congé. In het midden van de Grote Markt ziet het geel van’t volk en het zijn geen paasbloemen deze keer. Verder is het ook hier erg rustig.
Rond vier uur rijden we naar Damme waar we nog iets willen eten alvorens terug naar huis te rijden. Op het terras van de Sint Pieters Hoeve sluiten we het weekendje af met heerlijke stoverij met frietjes.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten