Vandaag is de laatste dag van onze groepsreis aangebroken. We hebben het gevoel dat we heel veel gezien en gedaan hebben tijdens deze trip en ons reishartje zou helemaal opgeladen zijn als we nu naar huis zouden vliegen, maar we gaan nog niet naar huis. Belange ni! We hebben gelukkig nog enkele nachten bijgeboekt zodat we nog wat extra kunnen genieten van deze prachtige stad. Het gaat wel wennen zijn om afscheid te nemen van de groep en helemaal op onszelf aangewezen te zijn, maar we hebben nog een half dagje om samen met hen te genieten van Kaapstad.
Zuid-Afrika is, zoals ze hier zeggen, een ‘rainbow nation’. Het maakt niet uit welke huidskleur je hebt, je bent hier welkom. Hoewel Zuid-Afrika een prachtig land is met ontzettend vriendelijke mensen, goedkoop en lekker eten en een indrukwekkende natuur, is er ook een keerzijde aan het land. Eentje die de meeste mensen flink onderschatten. Ik ben best al wel wat gewend op het gebied van reizen maar één ding dat hier echt wel het meest frappant is: het enorme verschil tussen arm en rijk. Dat heeft grotendeels te maken met de Apartheid waarbij de verschillende rassen in het land van elkaar werden gescheiden. Ieder ‘ras’ kreeg z’n eigen gebied. Waarbij de witte mensen het meeste profiteerden. De kloof tussen arm en rijk is hier nog heel erg duidelijk en dan vooral in Kaapstad. Hier zien we werkelijk op iedere straathoek zwervers. Dat is gewoon de dagelijkse realiteit en ook al zeggen de inwoners dat dat na verloop van tijd went, ik hoop dat ik er nooit ongevoelig bij word.
Hugo zet ons af aan Bo Kaap, de thuisbasis van moskeeën, kruidenwinkels en de kleurrijkste huizen van heel Kaapstad. Deze kleurrijke, Islamitische wijk met smalle steile straatjes en felgekleurde huisjes uit de 17e en 18e eeuw klampt zich vast aan de helling van Signal Hill, in de schaduw van de iconische Tafelberg en Lion’s Head. Wanneer we er toekomen is het nog bewolkt en de winkels zijn nog niet open. Ik begrijp dus goed dat onze medereizigers maar bedenkelijk kijken wanneer we hen zeggen dat dit de wijk is waar wij de komende week gaan logeren. Ik ken de wijk redelijk goed van vorig jaar want we hebben er dagelijks rondgelopen en ik ben er nog steeds verliefd op.
De wijk is nog steeds voor 90% islamitisch, terwijl andere culturen de overige 10% uitmaken. Dit komt doordat de meeste huizen al tientallen jaren in dezelfde families blijven. Wat ooit gold als een slechte buurt die alleen geschikt was voor slaven, is tegenwoordig een uiterst gewilde woonplek. Yoann vertelde ons vorig jaar al dat de toenemende populariteit van Bo-Kaap bij 'buitenstaanders' ervoor zorgt dat de huurprijzen stijgen, waardoor de wijk voor de oorspronkelijke bewoners niet langer betaalbaar is.
Bo-Kaap ligt centraal in de stad en heeft als extra troef de Tafelberg als achtergrond. Interessant genoeg is de Tafelberg meer dan alleen een mooie achtergrond. Veel huizen in Bo-Kaap zijn oorspronkelijk gebouwd met stenen en klei van de berghelling zelf. De iconische berg ligt echter in de mist dus ik heb iedereen beloofd om een foto te gaan nemen later deze week wanneer het zonnetje schijnt.
De oorsprong van de gekleurde huizen brengt ons terug naar een zwarte pagina van de geschiedenis. In de tijd van de slavernij was het voor de slaven verboden om kleurrijke kleding te dragen. Na de afschaffing van de slavernij schilderden de mensen uit de Bo-Kaap hun huizen dan ook meteen in een vrolijke kleur. Zo ontstond deze kleine wijk met huizen in alle kleuren van de regenboog. Na de ramadan krijgen de meeste huizen weer een nieuw likje verf waardoor de wijk haar kleurrijke uitstraling behoudt.
Na een korte wandeling, rijden we verder naar de Kirstenbosch Gardens. De Nationale Botanische Tuin wordt vaak omschreven als 'de mooiste tuin van Afrika' vanwege de prachtige uitzichten en de uitzonderlijke biodiversiteit van de Kaapse flora. Het is ook de thuisbasis van veel vogels en andere dieren. Hugo weet enorm veel over alle planten en bloemen en leidt ons rond.
Een loopbrug biedt de mogelijkheid om op boomniveau te genieten van vogels. Weggestopt tussen zo'n 430 bomen, bevindt zich de Boomslang, een gebogen, verhoogde loopbrug die een prachtig uitzicht biedt over de tuinen en de bergen van Kaapstad. De loopbrug werd gebouwd ter herdenking van het 100-jarig jubileum van Kirstenbosch in 2013, maar werd vanwege vertragingen in de bouw pas in mei 2014 voor het publiek geopend. De kronkelige structuur baant zich een weg door de bomen, zoals de inheemse boomslang waarnaar hij is vernoemd en die zelden op de grond wordt gezien. Van hier heb je een prachtig zicht op de boomtoppen en de tuinen eronder.
De botanische tuin met protea’s, palmvarens, fynbos, aloë’s en 7.000 andere Zuid-Afrikaanse planten- en bomensoorten is een oase van rust midden in de stad. Het is alsof de helling van de Tafelberg al het stadslawaai opslokt. Zelfs als je normaal gesproken niet zo van tuinen houdt, is het moeilijk om niet onder de indruk te zijn van de enorme omvang en schoonheid hier.
We gaan nog voor de laatste keer samen iets drinken en dan is het tijd voor onze reisgenootjes om naar de luchthaven te vertrekken. Er komen uiteraard traantjes, vooral bij mij en Mieke. We hadden een super leuke groep en we gaan iedereen heel erg missen, maar Mieke toch het meest. Je hebt zo van die mensen die je tegenkomt en waarmee het instant klikt. We zijn er dan ook van overtuigd dat het geen vaarwel is maar tot ziens. We zwaaien iedereen uit en gaan dan terug de tuinen binnen om het laatste stukje van Kirstenbosch te ontdekken. We zijn nu helemaal op onszelf aangewezen. Ondertussen schijnt de zon uitbundig en is de lucht blauw.
Rond half 2 nemen we een über naar het Victoria en Alfred Waterfront. Dit is zonder twijfel de meest toeristische plek van de stad. Hier scheren meeuwen voorbij, liggen zeehonden loom in de zon en geven passerende jachten je het gevoel dat je overal ter wereld zou kunnen zijn. De grote pinguïn met duikuitrusting kijkt uit over de kade en een man in de klokkentoren houdt nauwlettend de schepen in het oog. Af en toe sluit de brug om deze door te laten.
We hebben honger en zetten ons op het terras van Capetown Fish Market voor die lekkere gamba’s die Dee Dee hier vorig jaar gegeten heeft. Ik was toen ziek en kon er toen niet van genieten. Ze heeft gelijk, ze zijn hemels en super goedkoop bovendien. We krijgen elk 12 gamba’s perfect gebakken in een citroen boter saus met frietjes en rijst en betalen slechts 32 euro met drank bij! Na de lunch wandelen we nog wat rond, bezoeken enkele winkeltjes en de overdekte souvenir markt.
Rond half 5 nemen we een über naar het President Hotel om onze bagage op te halen. Omdat ik vorig jaar zo gecharmeerd was van La Rose B&B in Bo-Kaap, hebben we voor de komende dagen opnieuw bij Yoann geboekt. Vooral de locatie in een kleurrijke en 'echte' buurt vind ik geweldig. La Rose is een thuis ver van huis, waar mensen als gast aankomen en als vriend vertrekken, staat er op hun website en dat kan ik zeker bevestigen. Hopelijk denkt Tania er hetzelfde over. We nemen een Uber naar Rose Street en checken in. We worden begroet door een vriendelijke dame die ons onmiddellijk omhelst en rondleidt. De kamer is ruim en schoon; de inrichting is eenvoudig en pretentieloos, maar wel smaakvol. Enig nadeel is dat het aan de straatkant ligt en dat we de muezzin om de zoveel tijd horen zingen. Ja we zitten hier tussen de moslims.
We gaan deze avond niet meer op stap want morgen staat er een vroege uitstap op het programma. We gaan op ontdekking in het Lange Township.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten